Bruce Springsteen - The Rising (2 LP)

Productspecificaties

Gegevens

Album

The Rising

Artiest

Bruce Springsteen

LP releasejaar

2020

Album releasedatum

30 jul 2002

Label

Columbia

EAN

190759789117

Beschikbaar

Ja

Productinformatie

Drager

LP

Aantal

2 stuk(s)

Type

Reissue

Mono of stereo

Stereo

Speelduur

1 uur, 12 min

Tracks

15 nummers

EAN

EAN

190759789117

Overig

Limited Edition

Nee

Land

Europe

Box set

Nee

Remastered

Nee

Reissue

Ja

• Gemengde Albumbeoordeling

  5 van de 5 sterren
  polwpuz5817 mei 2025United States🇺🇸

  Hier is hoe ik dit album beoordeel (uit 5): liedjes (het is allemaal persoonlijk) / geluidskwaliteit / vinylpersing: 4.5/3.5/4

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Vinyl Geluid Teleurstelling

  5 van de 5 sterren
  Ixvxe-Ahoquw-Lamikmf14 mei 2025United States🇺🇸

  De geluidskwaliteit van deze vinyls is als een mp3, allemaal geperst en digitaal. Het is een totaal audio-mess.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Uitstekende Perskwaliteit

  5 van de 5 sterren
  Uucahlmuko26 februari 2025United States🇺🇸

  De perskwaliteit is fenomenaal, echt topklasse. Zonder twijfel, het beste dat ik de afgelopen jaren heb gekocht.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Rising Remaster Rocks

  5 van de 5 sterren
  vpuipi11 september 2024United States🇺🇸

  De eerste keer dat ik het heb gespeeld, heb ik van oor tot oor gelachen...moet zeggen, dit is een krachtig album. Gelukkig heb ik zijn show in LA tijdens The Rising Tour gezien - het was alsof je tegen een muur van geluid aanliep, geen grap. De geluidsscheiding is top, nog beter dan mijn CD, dus de remastering komt echt tot zijn recht op vinyl. Deze lijken als warme broodjes te verkopen - ik heb de laatste kopie gepakt in de vierde platenzaak waar ik was. De anderen hadden ze allemaal niet meer op voorraad, zelfs Amoeba in Hollywood, met honderd Boss LPs in hun bakken, was uitverkocht van Rising.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Springsteens emotionele wedergeboorte

  2 van de 5 sterren
  vlvoiybuaza6 maart 2024United States🇺🇸

  Ik was buiten mijzelf van vreugde toen dit album uitkwam, en ik moet benadrukken dat het zoveel meer is dan alleen een herinnerend muzikaal eerbetoon aan de instorting van de Twin Towers. De muziek wordt verhoogd door de hereniging van de E Street Band, die hier net zo indrukwekkend klinkt als op "Born to Run," verenigd als een hergeboorte, een verse versie van iets waar ik diep naar verlangde. Natürlich neemt Springsteen de spirituele ontwrichting aan die het land op die septemberdag greep, bijna in een gospelstijl, eerbiedigend en onsterfelijk makend voor degenen die zich haastten naar de plaats des onheils, legendarisch in hun eenzijdige vastberadenheid om hun leven te offeren om anderen te redden. Echter, als je een stap terugdoet, is dit geen album over 11 september; het gaat over 12 september, toen mensen terug moesten keren naar hun routine, emoties blootgelegd, vastberaden niet om een onrecht recht te zetten, maar om vol te houden in het gezicht van tegenspoed. Dan komt, onverwacht, als een verfrissende bries, "Waitin' on a Sunny Day," overvloedig van zelfverzekerde teksten en enorme riffs die me de muren op en neer laten springen, of het charmante "Let's Be Friends" met zijn R&B-geïnspireerde sfeer, perfect voor een wandeling over de promenade, luisterend naar de verkopers die je proberen te verleiden om een kans te wagen op een grote winst. Wat al deze nummers gemeen hebben, is hun verlangen naar menselijke verbinding, waar curieus genoeg elk nummer naadloos overvloeit in het andere, ondanks hun individuele boodschappen. Er zijn ook enkele uitdagende momenten, zoals op "World's Apart," waar religie wordt ter discussie gesteld, maar helaas niet het concept van een hogere macht. Dan zijn er nummers als "Lonesome Day" of het twangy "Mary's Place," dat een beetje verouderd klinkt, duidelijk geïnspireerd door Sam Cooke's meesterwerk "Meet Me at Mary's Place," maar die verouderdheid is helemaal aangenam wanneer het wordt afgewisseld met andere nummers die iets nodig hebben om ze te verankeren. Is dit een van Bruce's beste albums? Zeker niet, niets kan de eerste drie meesterwerken evenaren, en ja, er is wat vulling hier, waardoor ik me afvraag waarom Bruce deze nummers heeft opgenomen, hij wist zeker dat het vulling was, waardoor ik denk dat de man ons opzettelijk geen foutloos album heeft gegeven om een bepaalde reden. Dit laat me twijfelen waarom muzikanten zich gedwongen voelen om commentaar te geven op dergelijke persoonlijke en maatschappelijk tragische gebeurtenissen, want deze platen winnen nooit blijvende aantrekkingskracht, met de meeste mensen die de gebeurtenissen liever afzonderlijk behandelen, ze dan wegstoppen uit zicht en geest. Onder de nummers die naar grootheid streven, zijn "The Rising," "Mary's Place," "Further On (Up the Road)," "Let's Be Friends," en natuurlijk "Waitin' on a Sunny Day.

  Automatisch vertaald, toon origineel