Bruce Springsteen - The Promise (3 LP)
- LP
- 3 stuk(s)
- 2010
- 21 nummers
- 1 uur, 28 min
The PromiseGoedkoopst bijimusic.nl
Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
4.0
Gemiddelde van 2 reviews
0
2
0
0
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Toen was ik nog gefascineerd door de monumentale popplaten die mijn jeugd hadden gedefinieerd. Over het algemeen is dat perfect in orde, maar net als mr. Dylan lijkt Bruce een enorme hoeveelheid materiaal uit te brengen dat zeker een luisterpartje waard is. Maar als deze nummers toen op de vloer van de montagekamer zijn blijven liggen, verdienen ze dan nu echt een prominente plaats, of zijn het slechts een blik op de reis die de muziek van deze Jersey Boy, via New York City, of andersom, naar wereldwijde bekendheid heeft gebracht, en hem, zoals een '57 Chevy, heeft gemarkeerd als een van de krachtigste en innovatiefste artiesten van de vorige eeuw. Zeker, Bruce vindt hier zijn stem, zijn muziek en zijn muze, allemaal duidelijk door zijn ruime leen aan de muziek die hem zo veel heeft geïnspireerd, en in die zin is dit een zeer betekenisvol lichaam van werk. In plaats van alleen deze collectie te beoordelen, denk ik dat het belangrijker is om enkele van de nummers te onderzoeken, hun oorsprong te tracen en hun evolutie te volgen. "Racing In The Street" is veel meer dan een eerbetoon aan Martha & The Vandellas; Bruce absorbeert hun energie en visie, bouwt laag op laag tot het bijna een muur van geluid is, terwijl de muziek zich op de stoep beweegt. Het nummer heeft een meer menselijk, somber gevoel dan waar we gewend zijn, meer afhankelijk van een uitgesproken mondharmonica en piano. "Gotta Get The Feeling" is een onvermijdelijke klap in het gezicht van de rock 'n' roll, creëert een door Phil Spector geïnspireerde mix van Badfinger ontmoet The Four Seasons, perfect voor het rijden met het dak open na een frisse regen, laat Clarence zijn meest volgehouden en melodieuze saxofoonriffen van zijn carrière los. "Outside Looking In" rockt niet alleen, het stormt binnen als een kudde paarden, zwaar op hartslagreverberatie, en teksten die onbetwist staan. "Someday We'll Be Together" is een vrij zwak maar mooi nummer, bijna klassiek gedaan, doordrenkt met atmosferische effecten en geremde euforie. "One Way Street" roept Smokey Robinson op, gevuld met jeugdige verlangens maar opportunistisch van aard, met hints van "Thunder Road." Wat [?], je kent de Flamin' Groovies niet, dan ga je maar snel naar de platenzaak en hoor wat ze Bruce hier hebben geleerd, terwijl hij struikelt door een mislukt-liefde rockin' ballad, compleet met een sensatievolle gitaarsolo die perfect is gedubd en een saxofoonsolo zo goed dat je hem maar opnieuw wilt horen en opnieuw. "Rendezvous" is in één take opgenomen, en dat hoor je, krachtig, vol popgitaarjangle, een korte burst van fuzz, een paar gestolen regels, en drummen die Keith Moon geschreven heeft. "Ain't Good Enough For You" herinnert aan "Palisades Park", vol vingersnappende, meisjesdraaiende melodieën die je laten wandelen over de promenade alsof je hem bezit, met een besmettelijke oogblik die zeker koppens zal draaien in jeans die 's nachts nog te strak zitten. "Fire" breekt alle regels, vertraagd in tempo, lustvol, zweetig, vol passie, en "Spanish Stroll", gebouwd voor de 4e van juli, en kersbonen in de nacht. Dit is een minimalistische versie van wat we gewend zijn te horen, gepunctueerd door Steven's briljante gitaarwerk en een saxofoonritme gestolen van Booker T. & The MG's, maar dat is geen slechte zaak, dat is een dansend fijn glimlach. "Come On Let's Go Tonight" is volledig herschikt, de melodie is erg somber, bijna tranend, hoewel het Keltische gevoel van de accordeon en viool bijna wel en niet werken tegelijk, het kost een man als Springsteen om dit te doen zonder zich te schamen. "Talk To Me" heeft een ska-gevoel dat niet te ontkennen is, met teksten die als dobbelstenen uit zijn mond rollen, maar tegelijkertijd vol van een onopvallende blauwoogzoul. "Breakaway" is waarschijnlijk het enige epische nummer op deze release, en een van Bruce's vroege sterktepunten, roept de geest van Roy Orbison op [hoe komt het dat Bruce nooit deel uitmaakte van The Traveling Wilbury's?], terug naar een ritmische militaire drum, gevuld met visioenen van getroebleerde jeugd en een woestijn net over de horizon die alleen hoop lijkt te bieden. Sommige delen zijn een beetje cheesy, en Bruce duwt deze aspecten in zijn latere werk zeker, waardoor veel ervan triet en onnodig lijkt. "City Of The Night" komt op je af als een langzaam brandende lont die wandelt, en is meer dan waardig voor alles wat Mink DeVille ooit heeft neergelegd. Het nummer kookt net als Lou Reed's "Walk On The Wild Side", vol zomertijds beeld, en is voor mijn smaak te kort. En dat, mijn vrienden, brengt ons terug naar de oorspronkelijke vraag en mijn favoriete bank op de promenade, over de betekenis van dit lichaam van werk. The Promise is wat het is; het is aan jou om er alles uit te halen wat je beweegt, en tenslotte is dat de echte pret van muziek in de eerste plaats. Maar om Bruce deze nummers te laten horen, sommige bekend, sommige nieuw, geeft zeker aanleiding om even stil te zitten en na te denken over wat er zou kunnen zijn, en misschien je aan te zetten om die vroege opnames opnieuw te beluisteren met een nieuw gehoor en een dieper waardering voor het werk en de emotie van Bruce Springsteen. Er zijn een paar knallers hier die ik in mijn iPod zal stoppen en in mijn discplayer zal programmeren, maar over het algemeen is er niets aardverschuivend te vinden. Het voelt allemaal echt comfortabel aan, alsof deze tracks altijd in mijn hoofd hebben gespeeld, of misschien alsof ik net een Springsteen-album heb ontdekt dat ik voor een bepaalde reden over het hoofd heb gezien. Hoewel ik, nadat ik deze release heb gehoord, dit niet zou willen missen. *** De Leuke Feitjes: Als je nog nooit het studio van Eric Meola hebt bezocht, zou je dat zeker moeten doen, hij is verantwoordelijk voor de albumcover hier, samen met een groot aantal andere blinded by the light foto's van Bruce. Mijn eerste vraag aan hem was, "Is dat echt Bruce die rijdt?" Waarop hij antwoordde, "Ja." Vervolgens vroeg ik, "Welke kleur had de Galaxie 500?" Met als antwoord, "Rood." Hij zei verder, "Het is een groot, zwevend fotografie met drama in de bergen en de lucht, met de auto die wit licht lijkt te flitsen vanuit zijn positie precies in het midden van het verdwijnpunt. Het is genomen op een namiddag op een lange grindweg af van Highway 80, ik vroeg Bruce om recht op de camera te rijden terwijl dreigende wolken van een late zomerstorm begonnen te vormen zich boven hem te vormen.”
Automatisch vertaald,Het is geen geheim dat Bruce Springsteen, met elk album dat hij heeft uitgebracht, een schat aan onuitgebrachte nummers (of volledig opgenomen, gedemoed of gewoon geschreven) diep in zijn archieven heeft verstopt. Interessant genoeg zijn veel van deze onuitgebrachte nummers topkwaliteit, ver verwijderd van eenvoudige "b-kanten" of afval, die achterbleven bij de albums waarvoor ze bedoeld waren, voornamelijk omdat ze niet pasten bij de algehele sfeer van het album, niet vanwege een gebrek aan kwaliteit. Het album "Tracks" uit 1998 bewijst dit allemaal wanneer het een deel van dit verborgen erfgoed eindelijk aan het licht bracht. Sindsdien zijn verdere jubileum- of speciale edities van Springsteens klassieke albums uitgebracht met extra nummers die nog dieper in deze archieven graven. Oorspronkelijk deel uitmakend van de 30e verjaardag boxset-uitgave van "Darkness At The Edge Of Town", is "The Promise" een dubbel-cd-set die 22 nummers bevat die zijn opgenomen tijdens de sessies van "DATEOT" en niet zijn uitgebracht, of in iets andere vormen zijn uitgebracht. En het resultaat is ademloos. Nummers als "Gotta Get That Feeling", het bekende "Because The Night", "The Brokenhearted", "Candy's Boy" (een verdraaide, vertraagde reflectie van "Candy's Room"), "Ain't Good Enough For You", "Spanish Eyes", "Come On (Let's Go Tonight)" (tweelingbroer van "Factory"), "The Little Things (My Baby Does)"... maar vooral het titelnummer en de opener "Racing In The Street '78" (een iets andere versie van een van mijn favoriete nummers van Springsteen), zijn absoluut waard voor deze eigenzinnige, zelfstandige release, en maakt je je afvraagt hoe deze zo lang verborgen konden blijven. Bruce zelf geeft toe in de liner notes dat verschillende van deze nummers zijn weggegooid ten behoeve van samenhang, omdat hij vond dat ze niet de dezelfde "ruwe" aard hadden als "DATEOT". In ieder geval dient "The Promise" als een meer dan verdiende presentatie van veel geweldige nummers, en staat het als een fantastisch album op zichzelf, dat het songwriterschap van een unieke muzikant op het hoogtepunt van zijn carrière benadrukt.
Automatisch vertaald,Zie direct bij welke webshop dit album op voorraad is en waar je het goedkoopst uit bent. Vergelijk de prijzen hieronder en bestel direct je LP.
| Datum | Laagste prijs | Gemiddelde prijs |
|---|---|---|
| 31 mrt 2025 | €32.49 | €40.82 |
| 30 apr 2025 | €32.49 | €40.82 |
| 31 mei 2025 | €32.49 | €38.24 |
| 26 jun 2025 | €32.49 | €38.24 |
| 31 jul 2025 | €32.49 | €41.48 |
| 30 aug 2025 | €32.49 | €41.48 |
| 30 sep 2025 | €32.49 | €41.48 |
| 31 okt 2025 | €32.49 | €41.48 |
| 29 nov 2025 | €32.49 | €40.86 |
| 31 dec 2025 | €32.49 | €41.48 |
| 31 jan 2026 | €32.49 | €41.88 |
| 27 feb 2026 | €38.99 | €43.68 |
| 9 mrt 2026 | €30.99 | €41.58 |