Yes - TALK (2 LP)

Productspecificaties

Gegevens

Album

TALK

Artiest

Yes

LP releasejaar

2024

Album releasedatum

1 jan 1994

Label

Spirit Of Unicorn Music

EAN

5060854800701

Beschikbaar

Ja

Productinformatie

Drager

LP

Aantal

2 stuk(s)

Type

Reissue

Mono of stereo

Stereo

Speelduur

1 uur, 3 min

Tracks

8 nummers

Gewicht

180g

Kleur

Wit

EAN

EAN

5060854800701

Overig

Limited Edition

Nee

Land

Europe

Genre

Progressive rock

Box set

Nee

Remastered

Nee

Reissue

Ja

• Vinyl Juweeltje: Squire's Basgitaar Schittert

  5 van de 5 sterren
  juokyrelaso27 december 2025United States🇺🇸

  Dit vinylalbum klinkt geweldig! De bas van Chris Squire is gewoon fenomenaal. Dit album was een topproductie toen het voor het eerst uitkwam, en ik was echt gefascineerd door deze cd en de tour. Hoewel dit album behoorlijk anders is dan de Howe-era, als je 90125 leuk vond maar geen fan was van Talk toen het uitkwam, moet je het zeker op vinyl proberen!

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Teleurstellend Yes Album

  5 van de 5 sterren
  zavihljoes6024 december 2025United States🇺🇸

  Volgens mij is "Talk" wellicht het minst indrukwekkende album van Yes tot nu toe. Nu, voordat iemand begint hun favoriete nummers te verdedigen, laten we niet vergeten dat muziek een kwestie van persoonlijke smaak is, en wat niet bij de een resoneert, kan bij de ander wel het favoriet zijn. Deze review is gewoon mijn visie op het album, zowel muzikaal als qua geluidskwaliteit. Hoewel "90125" waarschijnlijk Yes' bestverkopende album is, ben ik nooit een groot fan geweest van de invloed van Trevor Rabin op de band. Zonder de sterke aanwezigheid van Jon Anderson, is het moeilijk om dit nog als een echt Yes-album te beschouwen. Ondanks dat Chris Squire, Alan White en Jon Anderson aan boord zijn, eindigt elk album met Rabin erop als een Trevor Rabin-album. Als een langdurige Yes-fan—ik heb ze zelfs live gezien tijdens de "Relayer"-tour—heb ik ook hun "Talk"-tour bijgewoond. Ze speelden nauwelijks nummers van dit album, en concentreerden zich vooral op hun oude repertoire, met name "Going for the One". Zelfs live was het ontbreken van Steve Howe merkbaar in nummers als "Awaken", "Parallels", "Siberian Khatru" en "Heart of the Sunrise". Net als altijd redde Jon de show met zijn indrukwekkende stem. Ik weet dat dit misschien klinkt alsof ik hard ben tegen Rabin, en in een zekere zin ben ik dat ook. Zelfs op "90125" vond ik hem nooit de beste keuze voor Yes, ondanks de uitstekende productie van Trevor Horn van dat record. Op "Talk", beginnend met het Peter Max-coverartwork en gaande naar de muziek, lijdt het album onder de typische drummix van de jaren 80, evenals wat klinkt als Moog Taurus Bass Pedals, over het hele nummer "The Calling". Complimenten aan Rabin hier; hij klinkt op sommige momenten meer als Howe en speelt een redelijk goed uitgevoerde steel solo. Tony Kaye speelt zijn standaard Hammond B3, alles bij elkaar maakt dit een redelijk goed nummer (de gebruikelijke Yes-harmonieën druppelen uit dit nummer). En zo gaat het verder. De meeste andere nummers lijden aan de productiewaarden van de jaren 80 (het was immers de jaren 80), maar zijn over het algemeen vrij vergeetbaar in het Yes-oeuvre. Ik zal de "Endless Dream"-songsequence wel wat credit geven, hoewel het meer klinkt als een ABWH-songset dan als een echt Yes-album. Over het algemeen geef ik deze opname een 5/9 voor inhoud en geluidskwaliteit. Het is zeker niet het slechtst klinkende Yes-record, maar wel het meest vergeetbare. Tenzij je "Big Generator" of "Union" meerekent, die wellicht de geschiedenis ingaan als het slechtste Yes-record ooit, simpelweg vanwege de domheid om twee verschillende bands op één record/tour te proberen te zetten. De tour voor dat record was ook een mengelmoes van stijlen die je uiteindelijk uitgeput achterliet aan het einde van de show. 5/9. Onthoud, dit zijn gewoon mijn meningen; je ziet het misschien helemaal anders, en dat is je recht. Als dit je favoriete Yes-record is, heb je alle mijn respect. Ga alleen niet mijn review uit elkaar halen. Het is wat ik van het record denk, en het is mijn recht, net zoals het jouw recht is om je mening te delen in dit reviewgebied.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Ja's Vergetelijke Praat

  5 van de 5 sterren
  wuvibbxiih6324 december 2025United States🇺🇸

  In mijn bescheiden mening is "Talk" wellicht het minst indrukwekkende toevoeging aan het discografie van Yes. Ik wil dit vooropstellen door te zeggen dat muziek enorm subjectief is, en wat ik als een misstap beschouw, kan voor iemand anders het favoriete nummer zijn. Deze review is gewoon mijn persoonlijke visie op het album, zowel muzikaal als wat betreft de audiokwaliteit. Terwijl "90125" waarschijnlijk het best verkopende album van Yes is, ben ik nooit een groot fan geweest van de invloed van Trevor Rabin op de band. Zonder de sterke aanwezigheid van Jon Anderson is het moeilijk om dit album zelfs als een Yes-album te herkennen. Ondanks de aanwezigheid van Chris Squire, Alan White en Jon Anderson, voelt elk album met Rabin meer als een Trevor Rabin-album. Als een langdurige Yes-fan—Ik heb zelfs de "Relayer" tour bezocht voor mijn eerste show—Ik ben naar hen gegaan tijdens hun "Talk" tour. Ze speelden bijna niets van dit album, zich concentrerend vooral op hun achtergrondcatalogus, met een zware nadruk op "Going for the One". Zelfs live was het ontbreken van Steve Howe opvallend, vooral op nummers zoals "Awaken", "Parallels", "Siberian Khatru" en "Heart of the Sunrise". Zoals altijd redde Jon de dag met zijn ongelooflijke stem. Ik kan streng lijken tegenover Rabin, en op een manier ben ik dat. Zelfs op "90125" vond ik hem nooit de perfecte match voor Yes, ondanks Trevor Horn's sterke productie van dat album. "Talk" begint op de verkeerde voet met de Peter Max-coverkunst, en de muziek gaat er niet veel beter voor staan. Het nummer "The Calling" lijdt aan de typische 80's drum mix, evenals wat klinkt als Moog Taurus Bass Pedals. Complimenten aan Rabin, hij klinkt soms een beetje meer als Howe en levert een goed uitgevoerde steel solo. Tony Kaye blijft bij zijn gebruikelijke Hammond B3, waardoor het een vrij aardig nummer wordt, hoewel het druppelt van de typische Yes-harmonieën. De rest van het album is een gemengde zak. De meeste nummers worden verpest door de 80's productiewaarden (het was immers de jaren 80) en zijn grotendeels vergeetbaar in het grotere plaatje van de discografie van Yes. Ik zal de "Endless Dream" sequentie wel wat krediet geven, hoewel het meer neigt naar een ABWH-geluid dan klassiek Yes. Over het algemeen zou ik dit album een 5/9 geven in termen van inhoud en geluidskwaliteit. Het is niet het slechtst klinkende Yes-record, gewoon het meest vergeetbare. Tenzij je "Big Generator" of "Union" meetelt, die wellicht de geschiedenis ingaan als het slechtste Yes-record ooit, gewoon voor de dwaling om twee verschillende bands te proberen samen te smelten in één album en tour. Die tour was een chaotische mix van stijlen die het publiek uitgeput achterliet aan het einde. 5/9. Onthoud, dit zijn gewoon mijn meningen; je ziet het misschien anders, en dat is perfect in orde. Als dit je favoriete Yes-album is, respecteer ik dat. Maak gewoon geen haarkloofjes in mijn review. Het is mijn eerlijke mening, net zoals het jouw recht is om de jouwe te delen in dit recensie gedeelte.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Vinyl Reïncarnatie van 90125

  5 van de 5 sterren
  kiehgduzeju25 november 2025United States🇺🇸

  Dit vinylalbum klinkt geweldig! De bas van Chris Squire is zo krachtig. Het album was bij de eerste uitgave echt goed geproduceerd. Ik hield enorm van deze cd en de tournee die erbij hoorde. Hoewel dit album best anders is dan de Howe-era, als je een fan was van 90125 maar Talk niet prettig vond toen het uitkwam, moet je dit vinylalbum zeker eens draaien!

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Oorspronkelijke 1994 CD Scan

  5 van de 5 sterren
  nfzzdt.-.-talen21 april 2025United States🇺🇸

  Ik heb de originele Amerikaanse cd uit 1994 met catalogusnummer VC2 0033. Ik heb de cd en de scans van de hoes voor jullie geüpload zodat jullie die kunnen zien.

  Automatisch vertaald, toon origineel