Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
4.1
Gemiddelde van 9 reviews
6
1
0
1
1
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Ik besloot The Moody Blues nog een kans te geven met "Seventh Sojourn," maar ik vond mezelf verdwaald in een muzikale landschap dat niet bij me resoneerde. Het voelde allemaal vaag bekend, alsof het een psychedelische droom was die ik ooit had meegemaakt, maar elke keer dat ik probeerde om vast te houden aan een enkel nummer van dit album, glijdt het weg als zand, alleen het herinnering aan hun vorige werk blijft helderder dan enig hoop dat ik had voor hun toekomstige uitgaven. Als The Moody Blues vergeleken zouden worden met een andere iconische psychedelische band uit de midden jaren 60, dan zou Pink Floyd de dichtstbijzijnde parallel zijn. Echter, het leek alsof The Moody Blues hun weg kwijt waren of misschien hun creatieve put uitgeput hadden, nadat ze zeven albums in slechts vijf jaar hadden uitgebracht. Deze albums hadden als mijn nachtelijke metgezellen gediend tijdens vele introspectieve nachten. Met The Moody Blues ging het altijd om de intricaten details, de verborgen schatten en geheime berichten die door hun muziek geweven waren. Hier, "Seventh Sojourn" was het achtste in wat ik beschouw als hun kernalbums, waardoor de titel vreemd genoeg genoemd was, vooral met hun negende album dat "Octave" werd genoemd. Zoals ik me herinner, is deze discrepantie omdat The Moody Blues hun uitgave van 1965 "The Magnificent Moodies" nooit beschouwd hebben als deel van deze collectie, omdat de muziekstijl en de bezetting aanzienlijk verschilden... hoewel dat nog steeds ter discussie staat. Muziektechnisch, terwijl er misschien geen opvallende nummers zijn op "Seventh Sojourn," zijn er ook geen slechte. Wat je krijgt is consistent Moody Blues-werk, vol fluiten, mellotron, en verrassend genoeg, slechts twee gitaargedreven nummers. "I'm Just A Singer In A Rock n' Roll Band" stelt de toon voor het album, een meer persoonlijke, fysieke aanwezigheid voor de band. Verdwenen was de afstandelijke, gezichtloze aura van hun vorige sonische reizen. Om een of andere reden leek het alsof ze het nodig vonden om zichzelf echt in de muziek te brengen. Andere nummers dragen een somber toon, maar bieden nog steeds hoop voor de toekomst, in schril contrast met de uitgestrekte, liefdevolle en aangename thema's van hun eerdere albums. Zelfs de albumhoes mist dynamische beelden, mysterie of iets om te ontdekken. De uitgestrekte, kaal woestijn die op de cover wordt afgebeeld, impliceert een gevoel van verloren en voorzichtig zijn, ontbreken de uitgestrektheid van hun andere albums, waar de kunst net zo belangrijk was als de muziek zelf—iets om over na te denken en vol met verborgen pareltjes. Dus, met dat in gedachten, zou iemand zich kunnen afvragen of The Moody Blues hier minder doen, luisteraars laten zien wat er binnenin ligt. Weinigen zullen rechtstreeks zeggen dat ze het album niet leuk vinden, hoewel ze het misschien als volwassen beschrijven. Voor mij suggereert dat een band die tot rust is gekomen met hun identiteit, en wanneer een persoon of een band dat doet, stoppen ze met experimenteren en produceren ze in plaats daarvan materiaal dat wie ze zijn weerspiegelt, niet wie ze willen zijn. Klanktechnisch voelt de muziek voor mij onduidelijk en onzeker, bijna modderig, hoewel dat niet helemaal accuraat is. Misschien heb ik gewoon zin in meer echte instrumenten dan er hier aanwezig zijn. De uitvoering voelt ook gedrongen en bekneld, wat resulteert in een verzameling popnummers die ongedefinieerd zijn en het ontbreken van een visionair vonk om ze uit te laten steken. Bovendien lijkt het album in veel opzichten in de schaduw van The Beatles te volgen, alsof The Moody Blues misschien "A Day In The Life" en "Rain" een keer te vaak hebben beluisterd, met die invloeden die in hun werk doordringen. Textuur heeft altijd een kenmerk van The Moody Blues geweest, en om grote textuur te creëren, vooral op de manier die ze bedoelden, moet men zowel de teksten als de muziek zorgvuldig overwegen. Hier passen de muziek en teksten niet zo naadloos bij elkaar als ze zouden moeten. Of de teksten zijn te bloemrijk en vloeiend, of de muziek mist een responsieve natuur ten opzichte van die woorden. Deze twee aspecten reizen parallel aan elkaar door de productie heen, wat de seductie vermindert die ooit deze grote band omarmde. Natuurlijk heeft elke band het recht om af en toe de weg te kwijtraken, en ik voel dat ik onrechtvaardig ben tegenover deze enorme orkestratie. Zowel "Every Good Boy Deserves Favors" als "Seventh Sojourn" hebben me ergens anders naartoe gebracht. Dus in plaats van te denken dat The Moody Blues falen, laat me suggereren dat, net als elke komeet die over de hemel schiet, zodra die komeet de aardatmosfeer binnenkomt, hij niets anders kan dan verbranden. En dat is wat er met The Moody Blues gebeurde—ze dachten dat ze hun landingsojourns konden beëindigen, op vaste grond staan en overleven. Ik zal hun verhevenere aspiraties uit hun discografie elke dag van de week boven dit album zetten. **De Leuke Feitjes:** De term "sojourn" betekent een korte verblijf of een bezoek. In bijbelse termen betekent het om een dag door te brengen, dus hier zijn The Moody Blues met ons voor zeven dagen geweest, misschien gunstig hun eigen periode van creatie definieerend.
Automatisch vertaald,Fantastisch album & deze nummers blijven trouw aan het consistente uitmuntendheidstrackrecord van deze band! Als je van topkwaliteitmuzikantenschap houdt, kun je nergens fout mee gaan met deze band.
Automatisch vertaald,Als een jonge 13-jarige vinyl-liefhebber was dit een van mijn eerste platen. Ik werd gelokt door het aanbod van de RCA Music Club: 13 platen voor slechts een cent, maar het werd een maandelijkse platenlevering gedurende een jaar. Mijn ouders waren begrijpelijkerwijs boos, en het droogde al mijn verdiensten uit mijn krantenrondje op om aan mijn verplichting tegenover RCA te voldoen. Toch haalde ik tijdens die tijd enkele solide platen binnen, en dit is er een.
Automatisch vertaald,Nog twijfel over dit exemplaar? Ga ervoor! Ik weet dat het is geperst in Tsjechië, wat niet altijd de beste kwaliteit heeft opgeleverd, maar ze hebben het dit keer echt goed gedaan. De geluidskwaliteit is fantastisch, nog beter dan ik had verwacht. Ik heb het voor $10.55 gescoord, en het is zeker de moeite waard ten opzichte van een goedkopere kopie vol ruis.
Automatisch vertaald,Ik luister momenteel naar dit album. Het klinkt fantastisch. De audio is helder, gelijkmatig en rustgevend. De geluidskwaliteit is echt prettig. Eén ding dat ik opgevallen is bij The Moody Blues is dat hun productie niet altijd de beste is. Dit album is echter goed geproduceerd en heeft een rijke, volle klank. Het is een prachtige toevoeging aan mijn muziekcollectie.
Automatisch vertaald,Zie direct bij welke webshop dit album op voorraad is en waar je het goedkoopst uit bent. Vergelijk de prijzen hieronder en bestel direct je LP.
| Datum | Laagste prijs | Gemiddelde prijs |
|---|---|---|
| 30 jan 2025 | €4.99 | €23.32 |
| 28 feb 2025 | €4.99 | €20.66 |
| 31 mrt 2025 | €4.99 | €22.49 |
| 30 apr 2025 | €17.49 | €26.29 |
| 31 mei 2025 | €22.99 | €24.32 |
| 30 jun 2025 | €25.99 | €25.99 |
| 31 jul 2025 | €25.99 | €25.99 |
| 30 aug 2025 | €4.95 | €15.47 |
| 30 sep 2025 | €4.95 | €15.47 |
| 31 okt 2025 | €4.95 | €15.47 |
| 30 nov 2025 | €4.95 | €4.95 |
| 29 dec 2025 | €4.95 | €4.95 |
| 21 jan 2026 | €4.95 | €28.38 |