Bloodflowers
Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
4.4
Gemiddelde van 17 reviews
11
4
2
0
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Bloodflowers leekte naar schijnt twee soorten luisteraars te scheiden: degenen die het hele album aanbaden en degenen die alleen de helft ervan liefhadden. Er was zelden een middenweg, tenzij misschien onder degenen die zich over de jaren heen van The Cure hadden verwijderd, velen van wie zo ontworsteld waren dat ze zich niet eens bewust waren van de uitgave van het album. Bloodflowers was een intensief introspectief album, net als de meeste werken van The Cure, maar hier vinden we Robert Smith op een leeftijd waarop hij terugdenkt aan het verleden in plaats van met onzekerheid naar voren te kijken. Het is doordrenkt met een romantische verlangens tegen de realiteit, een nostalgisch verlangen naar alles wat nooit is geweest. Het album voelt vaak meditatief in zijn erkenning van zijn pijn, met de kloof tussen de pijn van de realiteit en de fantasie volledig blootgelegd, zo scherp als het staan aan de rand van een canyon. Dit liet me nadenken over hoe Smith zoveel innerlijke stormen heeft kunnen dragen gedurende zijn reis. Hier confronteert Smith zijn idealistische neigingen, zeggende: "Ik dacht gewoon dat het leven een beetje donkerromantisch zou zijn. Vooral op Valentijnsdag als je jong bent, is het een dag van onbeantwoord liefde. Het is eigenlijk een van de meest deprimerende dagen van het jaar omdat je de persoon die je begeert of liefhebt niet kunt vertellen dat het jou bent. Er zijn elementen van dat in Bloodflowers, die dat gevoel van liefde die nooit perfect is openbaren, zoals mijn constante verlangen naar dingen zoals ze zijn, zoals ze zouden moeten zijn, en dat ze altijd zo zijn zoals ze zijn, wat niet hoe ik ze wil hebben." Dit liet me nadenken over wat ik me eigenlijk aantrok als ik me neerliet in mijn luisterstoel, klaar om weer terug te keren in de wereld van The Cure. Het album boeide me onmiddellijk. "Out Of The World" liet me heerlijk desoriënteerd en buiten karakter voelen, alsof ik door enige wijsheid iets diepgaands over mezelf leerde. Hoewel, op dit punt, hoeveel Cure-nummers hebben me laten voelen alsof ik net een intense psychotherapie had gehad? Net als alle Cure-albums, nemen deze nummers te veel wendingen voor me om bij te houden. Het is een album waar je je aan moet overgeven, de zoete helderheid omarmend die tegen een gedeeld gevoel van desillusie aanligt. Maar op een gegeven moment in het midden realiseerde ik me dat, net als alle relaties, mijn verbinding met The Cure uiteindelijk haar loop zou volgen. Maar het was vreemd om te begrijpen dat, in dezelfde ademhaling, die loop nog niet was volbracht. Smith echooze bijna mijn gedachten, zeggende: "Toen we Bloodflowers maakten, terwijl we het maakten, geloofde iedereen in de groep dat dit het laatste Cure-album was omdat ik dat gevoel van finaliteit wilde hebben. Er is geen zin om een album als dit te maken als je iets anders gaat doen. Ik wilde dat het album zo perfect zou zijn dat er nooit een behoefte zou zijn om nog een Cure-album te maken." Het was vreemd om Smith die gedachten uitspreken te horen, want het is precies hoe ik me voelde. Dit is een zeer soepele plaat, voor de helft ballad en voor de helft rock, half wakker, half verloren in dromen, nog steeds vol melancholie, maar met een onderstroom van hoop door volwassenheid en wijsheid. Het geeft ons enkele van de mooiste nummers die The Cure ooit hebben geschreven. Hoewel we nooit jong kunnen blijven, de nacht wel, de muziek wel. Alles wat je hoeft te doen is een Cure-plaat te spelen om terug te worden gevoerd in de tijd, hoe ongemakkelijk die jaren ook waren, ze waren zo volledig echt, waardoor ik blij ben dat ik er nooit één van heb overgeslagen. De Leuke Feitjes: Wat de titel van het album betreft, de bloedbloem, of Asclepias curassavica, is een tropische melkweed die inheems is in de Amerikaanse tropen, waaronder de Caraïben, Midden-Amerika en Zuid-Amerika. Het wordt algemeen beschouwd als een van de mooiste variëteiten van melkweed, waardoor het een populaire toevoeging is aan vlindertuinen. Hoewel, net als andere variëteiten van melkweed, alle delen van de bloedbloem giftig zijn als ze worden ingenomen of aangeraakt, wat past bij Robert Smith.
Automatisch vertaald,Incredibel heruitgave! Het mix is fantastisch, met een prachtige lage frequentie en een wonderbaar warm geluid. Het is een fantastische toevoeging aan mijn groeiende collectie van The Cure albums.
Automatisch vertaald,Eindelijk mijn ontvanger terug van de reparatiewerkplaats en dit een draai gegeven. Vergeten dat het een dubbelalbum was. Het klinkt absoluut fantastisch.
Automatisch vertaald,Benieuwd naar de audiokwaliteit? Ik hoop dat picture discs beter zijn geworden - ik wil alleen bevestigen of deze versie goed genoeg klinkt om niet te wachten op het zwarte vinyl. Bijwerking: Na het ontvangen van mijn exemplaar en het erdoorheen halen van de reinigingsmachine, moet ik zeggen dat ik er echt tevreden mee ben. Ik zal waarschijnlijk niet voor het zwarte vinyl gaan, tenzij om een reserve te hebben, aangezien dit exemplaar zeker veel speeltijd zal krijgen. Er is een beetje oppervlakkenuis tussen de nummers (typisch voor picture discs), maar geen sprongen of andere problemen. Hoewel je sommige beperkingen van de oorspronkelijke opname kunt opmerken, zijn de dynamieken over het algemeen geweldig, en ik ben echt blij dat ik dit exemplaar heb.
Automatisch vertaald,Deze persing is geweldig, ik ben echt verbaasd door de uitstekende kwaliteit.
Automatisch vertaald,We zien momenteel geen actuele prijs, maar de voorraad verandert dagelijks. Check direct bij Amazon of er aanbod is, of laat ons je een seintje geven zodra hij er is.