Jan Pieterszoon Sweelinck

Jan Pieterszoon Sweelinck (1562-1621) wordt vaak beschouwd als de grootste Nederlandse componist uit de Renaissanceperiode, en zijn invloed strekt zich uit tot in de vroege Barok. Als organist en klavecinist verrijkte hij de Europese muziektraditie met zijn meeslepende composities, die zowel vocaal als instrumentaal van aard zijn. Zijn werk omvat onder andere prachtige bewerkingen van de 150 Psalmen, gepubliceerd tussen 1604 en 1621. Sweelinck was niet alleen een briljante componist, maar ook een invloedrijke muziekpedagoog die de noord-Duitse orgeltraditie mede vormgaf. Zijn muziek, die de overgang tussen de Renaissance en de Barok symboliseert, blijft vandaag de dag een belangrijk onderdeel van de Nederlandse muziekgeschiedenis.