Iggy Pop - Zombie Birdhouse (LP)

Productspecificaties

Gegevens

Album

Zombie Birdhouse

Artiest

Iggy Pop

LP releasejaar

2019

Album releasedatum

1 jan 1982

Label

Caroline International

EAN

602577596230

Beschikbaar

Ja

Productinformatie

Drager

LP

Aantal

1 stuk(s)

Type

Limited Edition

Mono of stereo

Stereo

Speelduur

42 min

Tracks

13 nummers

Kleur

Groen

EAN

EAN

602577596230

Overig

Limited Edition

Ja

Land

USA & Europe

Genre

Proto-punk

Box set

Nee

Remastered

Nee

Reissue

Nee

• Spannende Joy Division Vibes

  5 van de 5 sterren
  vgeiregqzjirgayuj23 maart 2025United States🇺🇸

  Zombie Birdhouse is een absolute geweldige ervaring, een spannende rit die je hart sneller laat kloppen. Het is het tegenovergestelde van eindeloos praatje, pretentieus doorgeschoten of audiophile haarklozerij. Okay, misschien ben ik daar de laatste tijd ook wel schuldig aan geweest. Maar al dat praatje doet wel iets speciaals vermoeden, iets dat de geschiedenis wellicht over het hoofd heeft gezien of nog niet heeft ontdekt. Dus twijfel niet langer—ga een kopie van Zombie Birdhouse halen. Het is alsof Joy Division Ecstasy had genomen.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Iggy's Onmisbaar Meesterwerk

  5 van de 5 sterren
  sucppcifi28 december 2024United Kingdom🇬🇧

  Zombie Birdhouse" springt voor mij eruit als het hoogtepunt van Iggy's solo-oeuvre. Het is vrij verwonderlijk hoe vaak het aan de aandacht van zijn fans ontkomt. Voor mij is het het meest kenmerkend "Iggy"-album dat hij heeft uitgebracht. Zeker een kandidaat voor mijn Desert Island Discs!

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Iggy Pop's Ondergeschatte Juweeltje

  5 van de 5 sterren
  klailapntbordifes4 april 2024United States🇺🇸

  Volgens mij staat dit album trots naast Iggy Pops beste werken na The Stooges, en markeert het het einde van een cruciaal hoofdstuk in zijn carrière. Na The Stooges bracht Iggy, met de hulp van David Bowie, 'Lust for Life' en 'The Idiot' uit. Deze albums zijn must-listens voor elke muziek liefhebber, niet alleen vanwege hun fantastische tracks, maar omdat ze een cruciaal en creatief tijdperk voor zowel Iggy als zijn medewerkers zoals Lou Reed en Brian Eno vertegenwoordigen, die in Berlijn leefden en werkten. 'Lust for Life' en 'The Idiot' zijn de albums die de geschiedenis en critici het meest onthouden, en in 1996, toen Danny Boyle het titelnummer in zijn film 'Trainspotting' gebruikte, bracht het Iggy Pop terug in de schijnwerpers. Maar laten we niet vergeten, Iggy was nooit echt weg. Hij bracht consistent albums uit elk paar jaar - 'No Fun', 'Soldier', 'Blah Blah Blah', 'Brick by Brick'. Live albums, EPs, je noemt het. Iggy Pop is niets als niet productief, maar geen van deze albums resoneren echt met het publiek, en bij 'Brick by Brick' leek het alsof hij te hard probeerde relevant te blijven. Misschien was het de strijd van de muziek om relevant te blijven die opviel. Wanneer inspiratie en ideeën afnemen, breng je de metal. In 1982, slechts vijf jaar na hun oorspronkelijke uitgave, heruitgaven RCA 'Lust for Life' en 'The Idiot' als een 2 LP set. Ze waren zo goed, ze waren een paar, en niets anders dat Iggy Pop voor of na uitbracht schitterde zo helder. Nu, voor echte muziekfans, is er meer in Iggy Pops catalogus, en het feit dat de geschiedenis zelfs twee van zijn opnames erkent is meer dan de meeste kunnen vragen. Maar ik geloof dat er meer te ontdekken valt. De echte historicus, muziekkenner of muziekliefhebber probeert verder te gaan dan wat in de geschiedenisboeken staat, d.w.z. Top 100, 1000, Best Ever! lijsten. Iggy Pop is geen solo-artiest; zijn werk is een samenwerking met anderen, en het succes komt van de kracht van die samenwerking. James Williamson, de Asheton broers, Bowie, en laten we Chris Stein niet vergeten. De oprichter en een van de leiders van Blondie, Chris Stein, brengt zijn unieke intensiteit en verfijning naar Iggy Pops ruwe energie. De muziek is strak, goed uitgewerkt, zelfs gepolijst op zijn eigen manier. Dit zijn de kenmerken van pop die Stein infuseerde in de glinsterende, zintuiglijke en funky sfeer van Blondie. Op 'Zombie Birdhouse' kun je vergelijkbare dansritmes en klinkende gitaar kenmerken horen die typerend zijn voor de new wave en post-new wave van de jaren 80. Het groeit en pulserend, het is volhardend en dringend. Het omslagfoto, van een ontspannen Iggy die ontspannen zit in een buitencafé ergens in het Caribisch gebied, weerspiegelt de sfeer van de nummers, eveneens. De muziek is het geluid van mannen die bezit zijn, of proberen te zijn, die door een Caribische nacht zwerven. Vochtigheid, duisternis, geesten van lust, voodoo, pulsende urgentie. 'Er zijn geen synthesizers op dit album,' staat geschreven tegen het einde van de credits, en het zegt veel over dit album. In 1982 domineerden synthesizers de muziek, beïnvloedden ze de toon, stijl en richting. Die synthetische geluiden leenden zich voor het maken van muziek die meer over textuur en ritme ging. Stein en Iggy houden het bij hun gitaar en basdrummen in pure luddite stijl, tonen en texturen uit hun instrumenten die niemand verwachtte. Die verklaring doet ook denken aan een set nummers die ons op een reis meenemen, ons naar een mysterieus, misschien sinistere plek brengen. Dit is een album dat meer is dan de som van zijn delen. 'Zombie Birdhouse' is een album dat, om vele redenen, erkenning verdient, niet alleen van Iggy Pop fans, maar ook van diegenen die de canon volgen en helpen vorm te geven. Het is een hoogtepunt in de carrière van de artiest, een van de weinige waar hij wat maakte een LP zoals 'Lust for Life' zo goed werkte. Het is het werk van een artiest (artiesten) op een reis, een reis die doordringend is, die inzicht biedt, een epifanie. Het pulserend als een dansalbum, roert diepere wateren als een Bauhaus album, en houdt het samen als een klassieker dat het verdient te worden.

  Automatisch vertaald, toon origineel