John Scofield - Time On My Hands (LP)
- LP
- 1 stuk(s)
- 1990
- 11 nummers
- 1 uur, 3 min
- jazz fusion
Time On My Hands
Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
4.0
Gemiddelde van 4 reviews
1
2
1
0
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Dit is absoluut geweldig, maar het is jammer dat het de laatste drie nummers van de cd niet bevat; ik veronderstel dat het te lang was voor een enkel cd, maar niet lang genoeg om twee cd's te rechtvaardigen.
Automatisch vertaald,Van Jacks perspectief, wat een leuke plek om te zijn, gaat hij echt vol in, die dorstige bekkens slaat hij alsof er geen morgen is. En de bas? Die is smokkelen heet! Geen behoefte aan een sub hier, mensen!
Automatisch vertaald,Geweldige geluidskwaliteit, maar de viersterrenbeoordeling komt door de krassen van de lage kwaliteit papierhoes. Echt, Blue Note?
Automatisch vertaald,In 1989 sloot John Scofield een partnership aan met Joe Lovano, het begin van een lange en vruchtbare samenwerking. De ritmesectie bestaat uit jazzlegendes DeJohnette en Haden. Ik zag Sco/Lo in de zomer van '88 op het Texas Jazz Festival, en ze speelden een paar nummers van dit album. Scofields moderne post-bopstijl combineert blues, bebop en funk, wat een boeiend mengsel vormt dat zijn composities tot leven brengt. De opnamekwaliteit is uitstekend, gemasterd door Bob Ludwig. Echter, Johns geluid is hier iets dunner vergeleken bij andere uitgaves, en de mix is verrijkt met reverb en studio-effecten, typisch voor die tijd. Zijn speelstijl is technisch indrukwekkend maar ontspannen, met een jazzy en gedachtenverwirrend karakter. Hij gebruikt een overstuurde toon en kleine secunden om dissonante accenten effectief te creëren. Wat ik waardeer aan Scofield is hoe hij een beboplijn begint en afsluit met een blueslick, naadloos wisselend tussen de twee. Lovano komt Scofield in vaardigheid tegemoet, met een soulvolle jazzbenadering die knoopt aan de grote tenorsaxofonisten. Hij kan intensief of zacht zijn, perfect aanvullend op het ensemble. Vier sterren. Zeer aanbevolen.
Automatisch vertaald,We zien momenteel geen actuele prijs, maar de voorraad verandert dagelijks. Check direct bij Amazon of er aanbod is, of laat ons je een seintje geven zodra hij er is.