The Outsider
Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
3.6
Gemiddelde van 15 reviews
3
6
3
3
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Als rapalbum is het redelijk. Het is beter dan Lil Wayne of vergelijkbaar werk. Duidelijk, de meeste mensen verwachten geen rap op dit album, ze zijn op zoek naar trip-hop. In die zin kan dit album je teleurstellen. "Entroducing" had die betoverende, langzame tempo's die je doen nadenken, doen peilen en doen introspecteren. Dit album is meer marktgericht en ruikt naar mainstream hip-hop. Maar het kan veel erger zijn - tenminste hebben de MC's hier wel wat vaardigheid met woorden.
Automatisch vertaald,DJ Shadow maakt een draai naar de hyphy-scène! _The Outsider_ markeert een verschuiving in zijn muzikale stijl, hoewel de gesproken woord intro iets donkers suggereert en "This Time" een helder, opbeurende funk track is. Maar "3 Freaks" brengt de hyphy pionier, Keak Da Sneak, voor een ruwe hip-hop ervaring die meer over feesten gaat dan over hoofdschudden. Deze sfeer zet zich voort door het grootste deel van het album. "Seein Things" neemt een agressievere toon aan, kritisch op de bungelende afhandeling van orkaan Katrina door de overheid, wat leidt tot de bluesachtige "Broken Levee Blues" met zijn elektrische gitaarriffs. Na nog wat vulling brengt "Triplicate/Something Happened That Day" het wezen van wat DJ Shadow (bijna) beroemd maakte terug. Vandaar neemt het album een indie rock smaak aan, met nummers als "The Tiger" en "Erase You." Christina Carter's zachte stem verhoogt "What Have I Done." En als "You Made It" erg lijkt op een Coldplay nummer... nou, ik zou dat aan Chris James toeschrijven. Maar plotseling brengt "Enuff" de hip-hop terug, hoewel het niet zo hard is als de hyphy van de eerdere nummers. Ik zal "Dats My Part" helemaal niet aanraken. Het is een frustrerend onregelmatig album, maar misschien is het onredelijk om van DJ Shadow te verwachten dat hij _Endtroducing_ blijft repliceren. Ik ben benieuwd waar hij naartoe gaat van hier.
Automatisch vertaald,Als rapalbum is het solide. Het is beter dan dat van Lil Wayne en soortgelijke artiesten. Maar laten we eerlijk zijn, mensen kopen dit niet voor de rap, ze willen die trip-hop sfeer. Dus als dat wat je zoekt is, dan is dit misschien niet wat je verwacht. 'Entroducing' had die betoverende trage beat die je aan het denken en reflecteren zette, weet je? Dit album is meer mainstream, het ruikt naar typische hip-hop. Maar hoor, het kan erger zijn - deze rappers weten tenminste hoe ze woorden aan elkaar moeten koppelen.
Automatisch vertaald,Dit is een beetje een gemengd zakje, met niet veel zorg voor de volgorde van de nummers. Maar er zitten wel echt goede tracks tussen. Het is veel beter dan mensen zeggen dat het is.
Automatisch vertaald,dit is een beetje een gemengd pakket, met niet veel zorg besteed aan de volgorde van de nummers. Maar er zitten een goed aantal echt geweldige tracks in. Het is veel beter dan mensen zeggen dat het is.
Automatisch vertaald,We zien momenteel geen actuele prijs, maar de voorraad verandert dagelijks. Check direct bij Amazon of er aanbod is, of laat ons je een seintje geven zodra hij er is.