Blue Öyster Cult - Spectres (LP)

Productspecificaties

Gegevens

Album

Spectres

Artiest

Blue Öyster Cult

LP releasejaar

2025

Album releasedatum

1 januari 1977

Label

Music On Vinyl

EAN

8719262038738

Beschikbaar

Ja

Productinformatie

Drager

LP

Aantal

1 stuk(s)

Type

Reissue

Mono of stereo

Stereo

Speelduur

40 min

Tracks

10 nummers

EAN

EAN

8719262038738

Overig

Limited Edition

Nee

Land

Europe

Genre

Classic rock

Box set

Nee

Remastered

Nee

Reissue

Ja

• Uitstekende Stille Persing

  5 van de 5 sterren
  EOLF578229 november 2025France🇫🇷

  Uitstekende persing. Super stil. Klinkt geweldig. Zeer schoon . . .

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Ondergeschatte 8 Track Juweeltje

  4 van de 5 sterren
  MaqmraxqLiq4 november 2025United States🇺🇸

  Deze album wordt enorm onderschat. Ik bezit drie auto's, elk uitgerust met een ingebouwde 8-sporenbandrecorder. Gezien de beperkingen van het formaat, ben je altijd blij met een tape die je van begin tot eind kunt genieten. Dit is een echte parel.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Spectres: De Onderschatte Juweel van Blue Öyster Cult

  5 van de 5 sterren
  nhnircafsfex14 oktober 2025United States🇺🇸

  Naarmate de tijd verstreken is, heb ik dit album steeds meer gaan waarderen, terwijl ik meer van de discografie van BOC verkende. Aanvankelijk werd het onterecht bekritiseerd omdat het werd vergeleken met 'Agents of Fortune' en als een lichtere versie daarvan werd beschouwd. Echter, 'Spectres' staat stevig op eigen benen, en komt zelfs aan of overtreft zijn bekendere voorganger. 'Agents' bracht de band zeker in de mainstream, dankzij zijn enorme hit-single (geen noodzaak om die hier te noemen), maar 'Spectres', hoewel het niet zo veel verkocht, herbergt verschillende onvergetelijke nummers. "Godzilla" is het hoogtepunt, het zwaarste nummer op het album, maar "RU Ready to Rock" blijft daar niet ver achter in rock-energie. Maar wat is nou eigenlijk zwaar? Gaat het alleen om de kracht, distorsie en volume van heavy metal, of kan het thema of de sfeer van een nummer evenzeer impactvol zijn in het creëren van een zware sfeer? Ik denk dat 'Spectres' dit bereikt met zijn laatste twee nummers; “I Love the Night” en “Nosferatu”. Het eerste, van Donald Roeser, lijkt op een zachte ballad, maar er zit een onderliggende onheilspellendheid in. Wat Donald subtiel aanduidt, brengt Joe Bouchard naar huis met zijn eigen vampierenhymne (hij levert ook “Celestial the Queen”, een ander geweldig nummer). Als je een fan bent van de klassieke Murnau-film, is dit nummer een geweldige hommage. Als we het over eerbetoon hebben, lijkt de titel van het album een speelse knipoog te zijn naar Phil Spector, met nummers als “Golden Age of Leather” en “Goin’ Thru the Motions” die de essentie van Spectors klassieke sound vangen. Vervolgens bracht de band nog een livealbum uit om hun inkomsten te verhogen, en ergens onderweg werd 'Spectres' over het hoofd gezien, wat jammer is. Het is net zo'n cultmeesterwerk als 'Agents of Fortune'. Zuiver van hart die zichzelf aanbiedt... rillingwekkend en zwaar!

  Automatisch vertaald, toon origineel

• BOC's Inconsistente Spectres

  3 van de 5 sterren
  zicyaqruzq13 september 2025United States🇺🇸

  Blue Öyster Cult was een geweldige band die de hoogtepunten die ze hadden kunnen bereiken, nooit helemaal hebben bereikt. Dit album illustreert dat perfect. Terug in de tijd draaide deze plaat altijd op mijn draaitafel, maar na vele jaren herbezoeken vind ik het een beetje een gemengd pakket. Het toont enkele van hun sterktes, maar 'Spectres' blijft vaak achter bij de belofte die ze gaven tijdens hun vroege "zwarte en witte" era. Veel van het probleem komt waarschijnlijk door het enorme succes van '(Don't Fear) The Reaper,' dat hen in de stratosphere van de roem bracht. Dit album voelt haastig, alsof ze onder druk werden gezet om nog een commercieel succes te leveren, en het is duidelijk dat ze daarnaar streefden (grappig genoeg is hun idee van een hit single zo mis, dat het bijna komisch is. Kun je je voorstellen dat 'RU Ready To Rock' of 'Fireworks' airtime krijgt op een top 40 station?). Aan de positieve kant bevat dit album wat misschien een van de beste nummers van BOC is, de zware, riffgedreven eerbetoon 'Godzilla.' Dat nummer slaat nog steeds hard en is een feest om naar te luisteren. 'I Love The Night' is zowel eng als mooi, perfect passend bij hun handtekeningssound. Nummers als 'Searcin' for Celine,' 'Fireworks,' en 'Goin' Through The Motions' zijn stevige toevoegingen, niet essentieel maar zeker leuk. Wat vaak over het hoofd wordt gezien door casual fans is de scherpe humor van BOC en de diverse talenten van de bandleden. Als je naar de songwriting credits kijkt over de jaren heen, zie je dat iedereen heeft bijgedragen aan het vormen van hun sound, vaak met verschillende zangers op verschillende nummers. Je hoort zeker een volledige band aan het werk. Echter, het is de schiere diversiteit aan ideeën en geluiden die dit album ontspoorde. Er is geen samenhangende flow, en de zwakkere nummers zijn inderdaad zwak. 'Golden Age Of Leather,' vaak geprezen door fans, komt over als losjes en onvoltooid, eindigend op een wat laffe manier. 'Death Valley Nights' is een goed nummer verpest door uit de toon zingende vocale, en 'Nosferatu' is zo vergeetachtig dat ik het dertig minuten geleden heb beluisterd en nog steeds niet de tune kan onthouden.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Blue Øyster Cult's Rockmeesterwerk

  4 van de 5 sterren
  Czihij28 september 2024United States🇺🇸

  Blue Øyster Cult heeft met dit geweldige rockalbum echt alles in het werk gesteld. Hier heb je een topklasse rockband op hun absoluut beste. Het is geen verrassing dat dit studioalbum leidde tot een fantastisch livealbum in '78.

  Automatisch vertaald, toon origineel