Marcus Schmickler - Palace Of Marvels (2 LP)
- LP
- 2 stuk(s)
- 2010
- 12 nummers
- 59 min
- experimental
Palace Of Marvels
Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
5.0
Gemiddelde van 1 reviews
1
0
0
0
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
In "Palace of Marvels" toont Schmickler opnieuw zijn vaardigheid op het gebied van hedendaagse computermuziek, na het indrukwekkende "Altars of Science" uit 2007. Terwijl het laatstgenoemde een opwindende compositie was die overstroomde met intense tonen en meesterlijk gevormde sweeps, verkent "Palace of Marvels" een ander aspect van Schmicklers fenomenologische benadering van muziek. Dit album duikt in het concept van de Shepard-tone, ontdekt door Roger Shepard in de jaren 1960, die een auditieve illusie creëert van een toon die voortdurend in hoogte stijgt of daalt zonder ooit een hoger of lager punt lijkt te bereiken. De website van Editions Mego werpt licht op de titel van het album, onthullend dat de "Palace of Marvels" een concept is uit een obscuur essay van de beroemde filosoof en wiskundige Leibniz. Hij gebruikte de term om een "perfect politiek georganiseerd systeem" te beschrijven, ontworpen zodat de meester van het huis alles wat binnen de muren gebeurt kan horen en zien zonder opgemerkt te worden door zijn onderdanen. Zoals op de website wordt opgemerkt, weerspiegelt het essay van Leibniz zich in het werk van Foucault over surveillance, gouvernementaliteit en zijn beroemde discussie over Jeremy Bentham's 'Pantopticon'. Een knipoog naar het werk van Attali over lawaai en politieke economie bindt de Palace of Marvels verder aan politieke thema's, aangezien "[luisteren naar, ordenen, overbrengen en opnemen van lawaai] het hart van de moderne staat vormen." Hoewel dit misschien niet bij iedereen aanslaat, vond ik dat deze release niet lijdt aan een overvloed aan theorie of een te intellectuele bezorgdheid (hoewel ik moet toegeven dat ik bekend ben met de genoemde auteurs). Gedurende het album verrijkt Schmickler de Shepard-tone met arpeggio's en af en toe ritmische structuren (hoewel niets conventioneels), wat resulteert in een diepgaande complexe luisterervaring (die meer Kafkaeske dimensies van surveillance en controle oproept, maar ik dwaal af). De Shepard-tone is centraal in dit werk en vertegenwoordigt een vorm van 'niet-voorkomen' in de ervaring van de luisteraar. Het roept vragen op over auditieve perceptie en de socio-politieke structuren die onze ervaringen vormen. Kortom, hoe gaan waarnemende onderwerpen om met politieke economieën die ervaring organiseren (of misschien 'stratificeren')? Om te concluderen, verweeft "Palace of Marvels" cognitieve studies van geluidperceptie met de socio-economische aspecten van auditieve ervaringen. Voor wie niet geïnteresseerd of onwetend is van deze dimensies, is dat geen probleem: het werk van Schmickler nodigt luisteraars uit om hun eigen perceptie van toonhoogte, ritme en geluid te verkennen. Een echt opmerkelijk stuk dat mijn bewondering voor deze boeiende componist heeft verdiept. Een laatste opmerking over de verschillende formaten: de vinylversie van "Palace of Marvels" bevat een uitgebreide versie van het nummer "Mystery Bouffe" en is zeer aan te raden voor vinylliefhebbers. Twee dikke platen vinyl en uitstekende mastering hebben me volledig tevreden achtergelaten.
Automatisch vertaald,We zien momenteel geen actuele prijs, maar de voorraad verandert dagelijks. Check direct bij Amazon of er aanbod is, of laat ons je een seintje geven zodra hij er is.