Roxy Music - Manifesto (LP)

Productspecificaties

Gegevens

Album

Manifesto

Artiest

Roxy Music

LP releasejaar

1979

Album releasedatum

1 maart 1979

Label

ATCO Records

EAN

00724384745851

Beschikbaar

Ja

Productinformatie

Drager

LP

Aantal

1 stuk(s)

Mono of stereo

Stereo

Speelduur

42 min

Tracks

10 nummers

EAN

EAN

00724384745851

Overig

Limited Edition

Nee

Land

US

Genre

Glam rock

Box set

Nee

Remastered

Nee

Reissue

Nee

• Releasekwaliteitsproblemen

  4 van de 5 sterren
  IguftBirxij1 december 2025United States🇺🇸

  Heeft iemand anders problemen ondervonden met deze release? Ik bezit alle andere half-speed remasters die RM tot nu toe heeft uitgebracht, maar deze klinkt verschrikkelijk… ben ik de enige die dit opmerkt, of heb ik een defect exemplaar gekregen?

  Automatisch vertaald, toon origineel

• In de Inleiding

  4 van de 5 sterren
  VateGahYahu6 augustus 2025United States🇺🇸

  Ik ben echt gefascineerd door de INTRO, het titelnummer op East Side

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Roxy Music's Commerciële Wending

  5 van de 5 sterren
  tehjvifpuy2 juni 2025United States🇺🇸

  Ik zie Roxy Music in twee duidelijke fasen. Hun eerste vijf albums vormen voor mij een complete cyclus. Daarna ging de band uit elkaar om solo-projecten na te streven. Op dat moment bracht Ferry nog albums uit die voor de helft uit origineel materiaal en voor de helft uit covers bestonden. "In Your Mind" was het enige Ferry-album uit die periode dat volledig uit originele nummers bestond, allemaal geschreven door Bryan. Toch blijft de waarheid dat zelfs zijn covers persoonlijke of originele uitspraken van Ferry waren. Een cover is gewoon een cover, tenzij het door Bryan Ferry wordt gedaan, in welk geval het een andere betekenis krijgt. "Manifesto" was het eerste Roxy Music-album na hun splitsing. Er zat een vier jaar durende pauze tussen "Siren" en "Manifesto." Tijdens die vier jaar waren Ferry en de band buiten de Roxy Music-sfeer erg actief. Wat fascinerend is aan dit 'goede' album is dat het niet veel meer te zeggen heeft. "Manifesto" gaat meer over het vakmanschap van songwriting en opnemen dan over inspiratie. Emotioneel klinken de nummers alsof ze na een depressie zijn geschreven. Het is intrigerend dat deze ooit radicale band in 1979, tijdens een levendige periode voor post-punkmuziek, een album uitbracht. De titelsong "Manifesto" raakt muzikaal aan die tijd, maar de tekst voelt erg droog. "Manifesto" is een zeer goed album, maar vergeleken met de hoge normen van de eerste vijf Roxy-albums, is het niet even significant. Toch deed het commercieel wonderen voor hen door nummers als "Dance Away" en "Angel Eyes." Die twee zijn perfect geconstrueerde popnummers, maar ze voelen leeg in vergelijking met iets als "Virginia Plain." Op dit punt schrijft Ferry zeer letterlijke teksten over verdriet, romantiek, enzovoort. De surrealistische brutaliteit van "Every Dream Home a Heartache" is vervangen door teksten als: "Gisteren, toen het zo cool leek Toen ik je naar huis bracht, goedenacht zoende Ik zei: "Het is liefde", jij zei: "Alright" Het is grappig hoe, ik nooit kon huilen Tot vandaag, toen je voorbijgaat Hand in hand met een andere kerel Je bent gekleed om te doden en raden wie er sterft" ("Dance Away" Bryan Ferry) In vergelijking met iets als: "Gooi me een lijntje, ik zink snel vast Ik klamp me vast aan halmen, kan het niet maken Havana sound, we proberen het hard, de hipster jiving Laatste foto toont de drive-in Je bent zo doorzichtig, zo chic Tienertje van de week Smaken van de bergen stoomlijn Middernacht blauwe casino vloeren Dans de cha-cha tot zonsopgang Open exclusieve deuren oh wow! Net als flamingo's er hetzelfde uitzien Zo ik en jij, alleen wij twee moeten op zoek gaan naar iets nieuws" ("Virginia Plain" Bryan Ferry) Dit is geen slechte Ferry-tekst, maar er is een verschuiving opgetreden. Men zou het als volwassenheid kunnen zien, maar voor mij lijkt het meer op een conventie of normalisatie van zijn schrijverswereld. De muziek verliest ook zijn innovatieve rand. De arrangementen zijn rechttoe rechtaan en ter zake. Toch is het album op zichzelf genomen leuk. Dit is het eerste Roxy Music-album dat door de band zelf is geproduceerd. Manzanera is nog steeds een gitaarvirtuoos op het album, en Mackays hobo- en saxofoonspel is textuurgeefend en voegt veel toe aan het geheel. Het teleurstellende, vooral voor langdurige Roxy Music-fans, is dat dit een beter album had kunnen zijn. Tegelijkertijd is er een verleiding in Ferry's stem, die hij het alfabet kan zingen en betekenis kan geven aan die letters. Dat aspect van Ferry en co. faalt nooit. Misschien zagen ze "Manifesto" als een experiment om een commercieel album te maken? De techniek is er, maar niet de geest.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Theatrale Meesterwerk van Roxy Music

  4 van de 5 sterren
  tvlauqvaima17 mei 2025United Kingdom🇬🇧

  Van het begin af aan onthult "Manifesto" van Roxy Music zich als geen ander album van de band, een beetje onheilspellend, de toon zettend, transformeren in de vocale van Brian Ferry, alsof hij een fijn set kleding aan doet, stuk voor stuk voor een volledige spiegel die pure perfectie weerspiegelt, en vervolgens plotseling duikt hij in het nummer "Trash." Dit was nog een album dat werd bekritiseerd door recensenten, hoewel het wel zeven sterke nummers aan de wereld heeft gegeven, waar muziekenthousiasten het stuk met open armen ontvingen. Desondanks is "Manifesto" een vreemd en heerlijk creatie, met de albumhoes die bijna wat er in de groeven zat omvat. Dit was het eerste album waar Brian Ferry het uitbrengen als meer theatralisch dan niet voor ogen had staan, volledig verloren in de wanhopige droefheid, een gevoel van emotionele verlatenheid (een thema waar hij veel emotie in stak) en persoonlijk verlangen, zijn vocale leveren alsof hij totaal niet op de hoogte was dat er een groep topmuzikanten achter hem stonden … en in dat moment vangt hij een dialectisch imperatief, twee concepten tegelijkertijd in evenwicht brengen, waar luisteraars vrijelijk van vocale naar muziek wisselen binnen dezelfde adem. Als Ferry ernaar streefde om een rokerige dromenwereld te omvatten en vast te leggen, heeft hij meesterlijk geslaagd met zijn rijke benadering van cinematische populaire muziek, waar Brian zijn zinnen ziet zetten op het worden van de landheer van de Britse rock. Op dat moment waren er velen die al deze accessoires en houdingen als oncool beschouwden, maar deze aspecten leken precies wat de wereld op dat moment zocht, omarmend hun uptown dinergast en zijn prachtige muzikale entourage als niets anders dan slank en cool. Ja, Thompson's drummen was ernstig getemperd, minder agressief waar zowel de akkoorden als het spelen van Manzanera's gitaar, waardoor Ferry kan zingen als iemand die verloren is in de tijd, een bevrijde Norma Desmond als het ware, geobsedeerd door zijn eigen gevoel van zijn. Met al dat in gedachten is dit slanke, en schijnbaar kwetsbare stukje blue-eyed soul nog steeds doordrenkt met volgehouden en briljante gitaarlijnen van Phil Manzanera, luister maar eens naar "Still Falls The Rain" en herinner jezelf eraan hoe het is om meegesleept te worden, terwijl "Dance Away" en "My Little Girl" tot perfectie zijn gebracht. Veel critici schuiven hun voeten, handen diep in hun zakken gestoken, schuchter suggererend dat dit niet Roxy Music op hun meest innovatief is, maar ik zou met iedereen op de voet staan en vragen, "Wie creëert anders deze enthousiaste majestueuze aangename funky ontspannen groeven?" "Manifesto" is een artistiek visie die tot leven is gebracht, en het op enige andere manier zien zou hem een onrecht aandoen. ** De leukste feiten: Er is een picture disc vinyl van dit album waar de modellen op de hoes naakt zijn. Zowel de titel van het album als de typografie werden geïnspireerd door het tijdschrift Blast van Wyndham Lewis. Aimee Stephenson (de dichtst bij de camera) werkte later in de film (scriptschrijven en productie). Ze stierf tragisch in 2001 aan brandwonden die ze opliep bij het ontploffen van vuurwerk in een bus in Peru. Wat Shelley Man betreft, zij woont letterlijk in het "waar zijn ze nu"-archief, verdwenen en vergeten, tenminste volgens het internet ... hopelijk betekent dit dat zij een rustig, gelukkig gezinsleven geniet ergens in de Cotswolds, vrij van controverse, gerucht of tragedie.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Analoge Toonknaller

  5 van de 5 sterren
  hvuvew4 maart 2025United States🇺🇸

  fantastisch klinkend album met een stevige slag en een scherpe analoge klank

  Automatisch vertaald, toon origineel