Herbie Hancock - Lite Me Up (LP)
- LP
- 1 stuk(s)
- 1982
- 8 nummers
- 38 min
- jazz
Lite Me Up
Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
3.3
Gemiddelde van 7 reviews
0
4
2
0
1
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Herbie Hancock duikt in de boogiescène met "Lite Me Up"! Dit album kan bijna worden gezien als een team-up tussen Herbie en Rod Temperton (bekend van zijn werk met Heatwave), aangezien Temperton wordt genoemd als de enige of mede-schrijver van zes van de acht nummers. De sound doet enigszins denken aan Quincy Jones' "The Dude", een andere release uit 1981 die ook zowel Herbie als Temperton bevat, hoewel "Lite Me Up" niet helemaal een uitstekend nummer heeft zoals "Ai No Corrida" van dat album. Het album begint met de titel track, een levendig dansnummer met soepele vocale bijdragen van Wayne Anthony. Helaas leent Anthony alleen zijn stem aan de helft van de nummers, aangezien Herbie de vocale verantwoordelijkheid op zich neemt voor de overige vier. "Paradise" en "Can't Hide Your Love" bevatten Herbie's onbewerkte vocale bijdragen, en het is duidelijk waarom hij meestal kiest voor elektronische verbeteringen, aangezien zijn zang eerder onopvallend is. "Give It All Your Heart" is een ballad met een duet tussen Herbie en Patrice Rushen, met enkele vreemde social Darwinistische teksten, en beide artiesten zingen door een vocoder. Het resultaat is niet zo indrukwekkend als men zou hopen, vooral omdat de vocoder alleen wordt gebruikt op de coupletten en niet op de refrein, waardoor het refrein klinkt als een typische ballad uit de jaren 80. Herbie's keyboard-solo is echter echt uitstekend. De rest van het album biedt enkele aangename en soepele boogie/R&B nummers, maar geen die bijzonder onvergetelijk zijn. Het lijkt erop dat dit album niet meer op cd wordt gedrukt, en op Amazon kosten zelfs gebruikte exemplaren een flink bedrag. Tenzij je een toegewijde Herbie Hancock verzamelaar bent, is het niet echt de moeite waard om te investeren. "Lite Me Up" is geen totaal mislukking, maar het staat zeker niet op hetzelfde niveau als de electro albums die Herbie later in de jaren 80 uitbracht.
Automatisch vertaald,Volgens mij voelt dit album als een creatie van Rod Temperton, waarbij Herbie zijn unieke draai eraan geeft. Ik ben echt gefascineerd door elk nummer hier. Uit mijn perspectief is het een sterke 4 uit 5. "Gettin' to the Good Part" springt er als hoogtepunt van het album uit.
Automatisch vertaald,Volgens mij voelt dit album als een Rod Temperton-project, waarbij Herbie zijn unieke draai eraan geeft. Ik waardeer elk nummer op dit album echt. In mijn ogen is het een stevig 4 uit 5. "Gettin' to the Good Part" springt er als het uitstekende nummer uit.
Automatisch vertaald,Herbie Hancock duikt in de boogiescene met "Lite Me Up"! Dit album voelt alsof een team-up tussen Herbie en Rod Temperton (je weet wel, de man van Heatwave), aangezien Temperton zes van de acht nummers schreef of medeschreef. Het doet me een beetje denken aan Quincy Jones' "The Dude" uit 1981, nog een album met Herbie en Temperton, maar "Lite Me Up" heeft geen uitstekend nummer als "Ai No Corrida" van dat album. Het album begint geweldig met de titel track, een levendig dansnummer met soepele vocale bijdragen van Wayne Anthony. Het is jammer dat Anthony alleen op de helft van de nummers zingt, aangezien Herbie de vocale taak voor zijn rekening neemt op de andere vier. "Paradise" en "Can't Hide Your Love" tonen Herbie's onbewerkte vocale kwaliteiten, en het is duidelijk waarom hij meestal kiest voor elektronische effecten—zijn zang is vrij onopvallend. "Give It All Your Heart" is een ballad met Herbie en Patrice Rushen, met wat vreemde social Darwinistische teksten en beide zangers die een vocoder gebruiken. Het resultaat is niet zo indrukwekkend als het klinkt, vooral omdat de vocoder alleen in de coupletten wordt gebruikt, niet in de refrein, waardoor het refrein als een typische ballad uit de jaren 80 overkomt. Herbie levert wel een fantastische keyboard solo. De rest van het album heeft enkele leukke boogie/R&B nummers, maar niets echt onvergetelijk. Het lijkt erop dat dit album uit druk is op cd, en zelfs gebruikte exemplaren op Amazon komen met een flink prijskaartje. Het is de investering niet waard tenzij je een harde fan bent van Herbie Hancock. "Lite Me Up" is niet slecht, maar het is zeker niet zo sterk als Herbie's latere electro albums uit de jaren 80.
Automatisch vertaald,Herbie gaat disco. Als je van jazz houdt, laat dit dan maar voor wat het is.
Automatisch vertaald,We zien momenteel geen actuele prijs, maar de voorraad verandert dagelijks. Check direct bij Amazon of er aanbod is, of laat ons je een seintje geven zodra hij er is.