Neil Young - Hitchhiker (LP)

Productspecificaties

Gegevens

Album

Hitchhiker

Artiest

Neil Young

LP releasejaar

2017

Album releasedatum

8 sep 2017

Label

Reprise Records

EAN

093624912347

Beschikbaar

Ja

Productinformatie

Drager

LP

Aantal

1 stuk(s)

Type

Test Pressing

Mono of stereo

Stereo

Speelduur

33 min

Tracks

10 nummers

EAN

EAN

093624912347

Overig

Limited Edition

Nee

Land

Netherlands

Genre

Classic rock

Box set

Nee

Remastered

Nee

Reissue

Nee

• Vinyl Openbaring

  5 van de 5 sterren
  Ptaguyeier_Mvuxb20 november 2025United States🇺🇸

  Dit album en de persing ervan zijn absoluut fantastisch! Hoewel sommige van deze nummers al jaren op bootlegs rondcirculeren (met name de adembenemende akoestische versie van "Powderfinger"), is het ze hier te horen met zo'n kristalheldere geluidskwaliteit een echte openbaring. En voor minder dan $20 is het een echte aanrader—een van de beste deals voor een perfecte, volledig analoge persing. De vinyl is perfect plat, stil en heeft een krachtige dynamische klap. Bovendien is de gatefold-verpakkingen gewoon prachtig. Mis het niet—grijp snel een exemplaar voordat het te laat is!

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Neil Young's Tijdloze Schat

  5 van de 5 sterren
  zoikbidoc17 oktober 2025United States🇺🇸

  Dit is Neil Young op zijn allerbest. Elke track is een schat. Zelfs de bekende nummers stralen met hun unieke klanklandschappen. Met een speelduur van 33 minuten is het een vrij kort album, maar het is zo heerlijk dat het je hart zal smelten. Je vraagt je af waarom Hitchhiker niet uitgebracht werd toen het gemaakt werd? Echter, de perskwaliteit is top. De vinyl is super stil en bijna perfect. Wat een prachtige release.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Tijdloos Album Gemiste Era

  5 van de 5 sterren
  VuqpmigGnoputd26 augustus 2025United States🇺🇸

  Absoluut perfect album, jammer dat wie er ook verantwoordelijk voor was dit niet in 1976 uitbracht

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Ongelooflijke Ruwe Vinylontdekking

  5 van de 5 sterren
  MegDiathak8 juni 2025United States🇺🇸

  Gepakt een exemplaar van een verkoper op deze site. De audio is fantastisch. De vinylkwaliteit is ver boven gewoon goed. Dit is een verbluffend klinkende LP en de nummers zijn als een openbaring, rauw en nog steeds in ontwikkeling. Verdorie, wat een geweldig album!

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Neil Young's Onvoltooide Schetsboek

  2 van de 5 sterren
  psseotraoba22 maart 2025United Kingdom🇬🇧

  Neil Young, zoals gewoonlijk, houdt ons op onze tenen met zijn onvoorspelbare aard, en ik sta tussen bewondering voor deze eigenschap en het vinden ervan frustrerend. Net als hij ons verbluft met een meesterwerk als Psychedelic Pill, verrast hij ons met iets dat me raadeloos achterlaat, want de meeste nummers hier komen niet in de buurt van het indrukwekkende werk dat hij in de late jaren zestig en vroege jaren zeventig produceerde, vooral met Crazy Horse. Op Hitchhiker duikt Young in zijn uitgebreide muzikale archieven en presenteert nummers die op een rij opgenomen werden op een enkele namiddag, bekendlijk erg high, in de Indigo Studios in Malibu op 11 augustus 1976—een vreemde zomer voor wie het niet meemaakte, een maand na de bicentennial van Amerika, een gebeurtenis die uitdraaide als een natte buskruit. Van de tien nummers hier verschenen er acht later op andere albums, sommige veel later. De opener, “Pocahontas,” verscheen op Rust Never Sleeps in '79, vervolgens was er American Stars ’n Bars, een album waar ik moeite had mee te verbinden, met “The Old Country Waltz” in ’77, en de titel track die bijna dertig jaar nodig had om te verschijnen op Le Noise, waar ik toen al moe was van meneer Young, zijn uitbarstingen, zijn preken en zijn eindeloze sociale en maatschappelijke tirades. Het is cruciaal om te erkennen dat bijna al het werk van Neil Young is samengesteld uit verschillende sessies, waaronder zijn briljante After The Gold Rush, dat ook subjectief was samengesteld uit diverse opnames met verschillende artiesten. Het uitbrengen van materiaal dat binnen een jaar of twee na zijn creatie is opgenomen, zoals After The Gold Rush, kan opwindend zijn, maar Hitchhiker is een ander dier. Deze nummers voelen als concepten, sommige beter dan anderen, en geven een glimp van het denken van Neil Young tijdens een periode waarin hij steeds meer excentriek werd en, naar mijn mening, een beetje ontspoorde. Sommigen beweren dat deze ruwe aanpak een nieuwe perspectief biedt, vooral met nummers als “Hawaii” en “Give Me Strength,” beide nieuw voor dit album maar niet voor diegenen die bekend zijn met het oeuvre van Young. Al dit maakt me afvragen waarom ik me hiermee zou moeten bemoeien of wat Young probeert over te brengen. Met de intense scrutinering van de catalogus van Pink Floyd, waar een enkele nootverandering wordt gedebatteerd om zijn nuances, vraag ik me af of Neil ons niet zomaar overspoelt met materiaal omdat hij weet dat het zal verkopen, of of hij ons uitnodigt in zijn wereld en kwetsbare geest. Eén ding is zeker, nummers als “Powderfinger” en “Hitchhiker” zijn tot de kern veranderd. Het zeggen dat Hitchhiker onaf is een onderstelling; het voelt onvoltooid. Sommigen zullen deze release aanvankelijk prijzen, maar uiteindelijk zal het stof vangen, net als de meeste materialen van Neil Young, terwijl we grijpen naar de gepolijste perfectie van Everybody Knows This Is Nowhere, Harvest, en After The Gold Rush. Ik zeg niet dat er hier iets gerechtvaardigd moet worden, maar dit voelt als een schetsboek, vaak onscherp, compleet met vlekken. Hitchhiker is archiefmateriaal voor de harde kern van fans alleen, een moedige jam die niet echt tot rust komt of emotioneel resoneert. Het is geen verzameling van onafgewerkte puzzelstukjes; het is eerder een reeks voetnoten in een voortdurend gesprek van onbeantwoorde vragen over Neil Young. Als ik gedwongen zou worden om deze release te verklaren of te rechtvaardigen, zou ik zeggen dat Neil Young duidelijk ontevreden was met zijn prestaties in de zomer van 1976, hoewel niet met het materiaal zelf, aangezien tachtig procent van deze nummers hun weg vond naar andere opnames. Dus hier [lachend], heb je de kans gekregen om iets te kopen en te horen dat zelfs Neil Young niet leuk vond. De vinylpersing is uitstekend, warm en verspild op die eloquente manier die Neil eist.

  Automatisch vertaald, toon origineel