James - Girl at the End of the World (2 LP)
- LP
- 2 stuk(s)
- 2016
- 12 nummers
- 44 min
- madchester
Girl at the End of the World
Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
3.5
Gemiddelde van 2 reviews
1
0
0
1
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Hier hebben we het 14de studioalbum van James, en het is verbazingwekkend dat ze ons al 34 jaar kunnen vermaken. Elk album neemt ons mee op een uniek reis in plaats van dezelfde geluiden te recyclen, zoals zoveel bands doen. Dit album is een dappere stap weg van wat veel fans wellicht hadden verwacht, met de toetsen en elektronische elementen van Mark Hunter die de show stelen, waardoor het een energieke, dansbare sfeer krijgt die live elektriserend zal zijn. Voor een band die grotendeels in de vijftig is, staan ze nog steeds op het hoogste niveau, met concerten die aanspreken op alle leeftijden, van fans sinds de jaren tachtig tot tieners—hoe veel bands kunnen zeggen dat hun kinderen (en zelfs kleinkinderen) even enthousiast zijn om fans te zijn als jij? Het album begint—klassiek in de stijl van James—met een nummer waar je de iconische stem van Tim Booth pas na de helft hoort, maar dat maakt niet uit omdat James altijd meer zijn dan alleen de vocals. Andy Diagram's trompet weeft in en uit de nummers, soms zacht en subtiel, andere keren met een krachtige brassblast die alles bij elkaar houdt, terwijl de bas van Jim Glennie en de drums van Dave Baynton Power de ritme onder de toetsen aansturen. Saul en Larry creëren betoverende klanklandschappen met gitaar en viool, en de slidegitaar van Larry Gott is simpelweg fenomenaal—we kunnen alleen hopen dat hij snel terugkeert van zijn pauze, hoewel de mandoline en cello vaardigheden van Adrian Oxaal zeker zullen stralen tijdens hun tournee in mei. Lyrisch combineert het album thema's van mortaliteit uit 'La Petit Mort' met meer opbeurende liefdesthema's—hoewel 'Dear John' een verrassend vrolijk scheidingslied is. Er is ook een politieke kant aan verschillende nummers, zoals te zien is in de fantastische video voor 'To My Surprise', terwijl 'Move Down South' de impact van de opwarming van de aarde in het door Tim aangenomen West Coast thuis aanpakt. En dan is er nog het leuke 'Alvin', een speelse afwijking van Booth's gebruikelijke gevoelige teksten—het is onmogelijk om niet 'a little lurve' te krijgen met dit album, wat de reden is dat het overal zulke lovende recensies krijgt.
Automatisch vertaald,Klaagzang Galore: Girl at the End of the World is overladen met elektronische geluiden en overmatig lawaai. Tim Booth's zang klinkt alsof hij in een kooi zit, wanhopig smachtend naar bevrijding. “Dromer, het is tijd om wakker te worden, geen plaats voor angst, verken haar verborgen ruimte, houd van haar tot ze in stukken valt. Tot ze in stukken valt. Diep duikend naar kostbare edelstenen, ontdekte ik je tussen twee werelden, vorm je tot een ster. Tijdloos, een veranderd toestand, in een toestand.” Het album is puur disco-materiaal voor die nostalgische dansers.
Automatisch vertaald,We zien momenteel geen actuele prijs, maar de voorraad verandert dagelijks. Check direct bij Amazon of er aanbod is, of laat ons je een seintje geven zodra hij er is.