Ozric Tentacles - Erpland (2 LP)

Productspecificaties

Gegevens

Album

Erpland

Artiest

Ozric Tentacles

LP releasejaar

2024

Album releasedatum

1 jan 1990

Label

Kscope

EAN

0802644806518

Beschikbaar

Ja

Productinformatie

Drager

LP

Aantal

2 stuk(s)

Type

Reissue

Mono of stereo

Stereo

Speelduur

1 uur, 13 min

Tracks

12 nummers

EAN

EAN

0802644806518

Overig

Limited Edition

Nee

Land

Europe

Genre

Space rock

Box set

Nee

Remastered

Ja

Reissue

Ja

• Tijdloze Eilandse Sfeer

  5 van de 5 sterren
  jarzine24 maart 2025United States🇺🇸

  Een album waar je nooit moe van wordt, perfect voor die eenzame eilandendagen.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Stil Persing, Gatefold Benodigd

  5 van de 5 sterren
  DJarpaya1513 januari 2025United States🇺🇸

  Uitstekende rustige persing, vijf sterren overal, zou het alleen graag zien met een gatefold hoes voor het dubbelalbum

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Erpland: Het Meesterwerk van Ozric Tentacles

  5 van de 5 sterren
  tuyjtad_oybpalyeg6 december 2024United Kingdom🇬🇧

  Erpland, in de ogen van de meeste Ozric Tentacles-fans, vertegenwoordigt het hoogtepunt van de carrière van de band, en ik deel die mening volledig. Hoewel ze talloze albums hebben uitgebracht die hun muzikale vaardigheden tonen en een consistent stijl hebben behouden gedurende de jaren, sticht Erpland zich uit om verschillende redenen. Ten eerste zijn de nummers zelf buitengewoon. Sommige zijn energiek en wild, zoals het titelnummer met zijn fluitcrescendo, anderen zijn etherisch en dromerig, zoals een van mijn all-time favorieten, Crackerblocks, en weer anderen zijn doordrenkt met een exotische specerij, zoals A Gift Of Wings. Er is zelfs echte zang op Iscence. En, natuurlijk, er is Eternal Wheel. Oorspronkelijk verschenen op de There Is Nothing-cassette in een ambient drum'n'bass-vorm, is deze versie geweldig, evoluerend door verschillende vormen in zijn acht en een half minuten. Het album ademt een gevoel van gefocuste intentie dat anders is dan alles. De schitterende verscheidenheid aan stijlen, inclusief het experimentalisme van hun tapes, is adembenemend, en er zijn waarschijnlijk meer—en meer diverse—etnische invloeden dan op hun andere albums. De uitgestrektheid van het album geeft het een grandeur die de band niet meer heeft geëvenaard sinds die tijd. Tot op de dag van vandaag steelt het meestal de show op het podium. Dan zijn er de mensen; naast de kernleden Ed, Joie, Merv, Roly, Jon, Paul en Marcus, zijn er een paar bekende gezichten: Tom Brooks, de synthspeler uit de vroege tot midden jaren 80, draagt 'reggaebellen' bij (het zijn gewone bellen, maar met dreadlocks). Steve Everett, die zowel met de Ozrics als met Merv in Wooden Baby en Eat Static heeft gewerkt, verzorgt het sampling op Mysticum Arabicola en Valley Of A Thousand Thoughts. Zelfs 'Generator' John Schuchard, de drummer op The Bits’ Wreltch en de Ozrics-afsplitsing The Ullulators (met Joie en Gavin onder anderen), serveert thee en speelt zijn tamburijn. De meeste van de uitgebreide Ozrics-familie kwam hier bijeen voor een monumentaal gebeuren. En er is ook het verbluffende hoesontwerp. Het complementeert de muziek perfect en oproept heerlijke mentale beelden. De oorspronkelijke gatefold bevat enkele leuke livefoto's van de band, waarvan een paar ze laten zien met geschilderde gezichten! Hoe vrij festival is dat? En precies in het midden, de verplichte mandala. Wat betreft productiewaarden, hier is mijn mening: sommige van de gebruikte geluiden zijn inderdaad verouderd, maar a) dit verhoogt de charme van het album en b) het algehele effect van de muziek is, zonder twijfel, tijdloos. De band was in een opmars: evoluerend van een free-form space jam band die overal en op elk moment zou spelen, hadden ze zowel prachtige muziek gecreëerd als een label om het uit te brengen. Ze hadden ervaring met het studio waar ze gebruik van maakten, nadat ze Pungent Effulgent daar een paar maanden eerder hadden opgenomen. Zelfs de locatie van de studio was ideaal—gelegen in de velden van Wales, waar veel paddestoelen groeiden. Alles was klaar voor een meesterwerk. En Ozric Tentacles leverde hun magnum opus. Wanneer je het hoogtepunt van je vakmanschap bereikt, is er meestal slechts één richting om van daaruit verder te gaan. Het volgende album, Strangeitude, was muzikaal misschien nog wel meer begaafd, maar met slechts zes nummers kon het niet in de buurt komen van de diversiteit en rijkdom van Erpland. Deze diversiteit gecombineerd met de uitstekende kwaliteit van de muziek maakt Erpland het ultieme voorbeeld van Ozricness. 10/10

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Psychedelische Reïncarnatie in Erpland

  5 van de 5 sterren
  Ipolfxatebox24 september 2024United States🇺🇸

  Werelden verwijderd van de muziekscene van de jaren 80 (zelfs de alternatieve muziek!), begonnen Ozric Tentacles het decennium door die epische, trippy jam-sessies nieuw leven in te blazen die de underground festivals in Engeland kleurden. In de indie-muziekwereld waren psychedelische nummers nog steeds aanwezig, maar - gestript van hun vrijheid, complexiteit en spontaniteit - waren ze uitgegroeid tot slechts experimenten om post-punk en new wave-ideologieën op te sieren. Ozric Tentacles' liefdesbrief aan de hallucinogene geluiden van de progressieve space rock uit de jaren 70 is onbegrensd en voortdurend in beweging, echt. Na jaren van zelfgemaakte audio-cassettes markeert 'Erpland' de volledige artistieke bloei van de band, hun ironische en humoristische instrumentale muziek, onbelast door enige intellectuele pretenties. Als een drijvende bel vaart 'Erpland' door het psych-cosmos, ontmoetend de gekte van Gong, de excessen van Hawkwind en de elektronische gedachten van Tangerine Dream. Een perfecte ode aan de hippiespirit.

  Automatisch vertaald, toon origineel

• Nostalgieke, Uitstekend Gemasterde Album

  4 van de 5 sterren
  gnorajkuz24 juni 2024United States🇺🇸

  Goede persing. Stil. Mooie mastering, hoewel het best wel wat gecomprimeerd is (zoals de mode was in '90). Goede bas bij de kickdrum en duidelijkheid voor de cymbals en hi-hats. Ik ben benieuwd waarom Ed geen live drummer heeft gebruikt voor sommige nummers. Bijvoorbeeld The Throbbe. Toch een fantastisch album. Vreemd om te bedenken dat ik hun optreden bij The Printer's Pie in Exeter rond die tijd heb gezien!

  Automatisch vertaald, toon origineel