Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
4.0
Gemiddelde van 8 reviews
4
0
4
0
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Mijn eerste kennismaking met de muziek van John Mayall was via "Waiting For The Right Time", een nummer dat ik ontdekte op een verzamelalbum met hedendaagse Polydor-artiesten. Ik was er totaal van gegrepen! Het duurde even, maar uiteindelijk wist ik dit album toch te bemachtigen. Hoewel het niet door fans even gewaardeerd wordt als sommige andere werken van Mayall, vind ik het erg leuk—het heeft een eigen sfeer. Net als altijd wordt hij begeleid door getalenteerde muzikanten, maar er zit een bepaalde schaarsheid en eenzaamheid in deze nummers. Het gaat niet alleen om plezier hebben; er is een behoorlijke mate van introspectie aanwezig. Een leuk feitje is dat Jon Mark (gitaar) en Johnny Almond (houtblazers) elkaar tijdens deze opnamesessies tegenkwamen en later het duo Mark-Almond vormden.
Automatisch vertaald,Dit is geen typisch klassiek of bluesrock; het is meer op de folk, folkrock, jazzrock zijde, of een mengeling daarvan. Check mijn trackbeoordelingen uit: A1: hillbilly, folkdans sfeer A2: folkrock A3: liefdesballade A4: folkrock, jazzrock fusie A5: folkrock A6: liefdesballade B1: hillbilly, folkdans gevoel B2: romantische folk-jazz tune B3: folk-jazz rock B4: oude-skool blues B5: folk-jazz rock B6: folkrock Kortom, John Mayall kanaalt Donovan. Dat laatste nummer neemt zelfs een bladzijde uit Donovan's Atlantis (uitgebracht op 22 november 1968) 😉.
Automatisch vertaald,Natuurlijk, laten we dit eindelijk op orde brengen. Eerst en vooral, verwijder de nummers "Plan Your Revolution" en "Don't Pick Flowers." Zonder die nummers blijft je over met het introspectieve meesterwerk dat John wilde creëren. Zonder die liedjes heeft hij een uniek lichaam van werk gevormd dat niemand anders had gewaagd te proberen op dit moment van de elektrische blues. Ik heb het plezier gehad om een paar keer met John te praten, en het was ongeveer twintig jaar geleden toen ik zijn muziek met hem besprak, specifiek nummers die ik aanvankelijk helemaal niet begreep. Ik heb geen notities genomen, dus ik paraphrase hier, maar John zei dat ik me moest herinneren dat het een vreemde tijd was, en muziek weerspiegelde de essentie van de jaren '60. Hij voegde eraan toe dat iedereen "moest" een liedje over revolutie hebben en ten minste één met bloemen. John was niet bijzonder gecharmeerd van "Plan Your Revolution," en hij nam de teksten mee op een verwarrende reis. Wat "Don't Pick Flowers" betreft, was het gewoon wat nonsens dat producers en hangers-on cool vonden. Met dat gezegd hebbend, legde John zijn hand op zijn voorhoofd, alsof hij die nummers uit zijn geheugen wilde wissen. Vandaar staat "Empty Rooms" als een van mijn favoriete albums aller tijden. Het wordt bespeeld op lage toon, met asbakken vol half gerookte sigaretten, zware gordijnen dichtgetrokken om de dag buiten te houden en de sfeer te zetten. Elk liedje voelt alsof het geschreven kon zijn terwijl men in een hotelkamer lag te loungen, de tijd te doden. Dit waren bluesnummers, zonder twijfel, die de eenzaamheid van het leven op de weg weerspiegelden. Maar John had Californië een paar keer bezocht toen en was geïnspireerd door wat Steve Miller en bands als Spirit deden. Dus, met Johnny Almond en Jon Mark aan boord, nam John het avontuur naar nieuwe hoogtes, vermengend rock, blues en jazz. Dit waren briljante, getextureerde, vrije, originele en rijke nummers die eindelijk perfect leken te passen bij Johns zang. "Empty Rooms" bewijst dat minder soms echt meer is. Dit is geen album dat op je groeit; het is meer een plaat die je intuitief herkent als iets dat altijd deel was van je ziel, of misschien een herinnering die je doet zeggen, "Oh ja, ik had dat vergeten." Het is bijna een perfecte release, en ik kan je niet vertellen hoeveel keren ik wou dat dit album op de draaitafel lag toen ik van een opdracht terugkwam, maar het was nooit. Dus haalde ik het uit de hoes en zette het op, net zoals ik vandaag de dag doe, wensend van harte dat degenen die ik liefhad naar me keek terwijl ik sliep, de lakens in de war, terwijl "Lying In My Bed" zachtjes speelde.
Automatisch vertaald,Dit is geen typisch klassiek of bluesrock. Het is meer op de folk, folkrock, jazzrock zijde, of een mengeling daarvan. Bekijk mijn trackbeoordelingen:A1: hillbilly, folkdansA2: folkrockA3: liefdesballadeA4: folkrock, jazzrockA5: folkrockA6: liefdesballadeB1: hillbilly, folkdansB2: romantische folk-jazz balladeB3: folk-jazz rockB4: oudscholen bluesB5: folk-jazz rockB6: folkrockKortom, John Mayall koppelt Donovan. Het laatste nummer haalt een bladzijde uit Donovans Atlantis (uitgebracht op 22 november 1968) 😉.
Automatisch vertaald,Mijn eerste kennismaking met de muziek van John Mayall was via "Waiting For The Right Time", te vinden op een compilatiealbum dat de nieuwste uitgaves van Polydor toonde. Ik was er helemaal van gegrepen! Het kostte wat moeite om dit specifieke album te vinden, maar uiteindelijk slaagde ik erin. Hoewel dit Mayall-album misschien niet zoveel lof krijgt van fans in vergelijking met zijn andere werken, denk ik dat het best goed is - het heeft een eigen sfeer. Net als altijd wordt hij vergezeld door getalenteerde muzikanten, maar er is een bepaalde minimalistische en eenzame uitstraling aan deze nummers. Het gaat niet alleen om het hebben van een goed tijd; er is een behoorlijke mate van introspectie hier. Een leuk feitje is dat Jon Mark (gitaar) en Johnny Almond (houtblazers) elkaar ontmoetten tijdens deze opnamesessies en later het duo Mark-Almond vormden.
Automatisch vertaald,We zien momenteel geen actuele prijs, maar de voorraad verandert dagelijks. Check direct bij Amazon of er aanbod is, of laat ons je een seintje geven zodra hij er is.