Of je nu net begint met het verzamelen van vinyl of al jaren draait, de juiste platenspeler maakt alle verschil. We hebben de beste opties voor elk budget geselecteerd.
Ontdek onze selectie platenspelers
4.0
Gemiddelde van 1 reviews
0
1
0
0
0
Of een review positief, negatief of neutraal is, we publiceren het altijd. We screenen echter elke review om ervoor te zorgen dat het authentiek is en vrij van vloeken. Deze controles gebeuren automatisch, hoewel een mens af en toe ingrijpt. We betalen nooit voor reviews.
Everlast's tweede soloalbum, na zijn tijd met House of Pain, is een echte openbaring. Terwijl zijn debuut "Whitey Ford sings the blues" al opviel, brengt dit tweede album het naar een hoger niveau met zijn zielvolle verkenningen. De cello-begeleiding in "Whitey" was iets onrustbarend, maar "Black Jesus" is volkomen boeiend, vermengend de ziel van James Brown met de sfeer van O.C. Smith—simpelweg briljant. "I Can't Move" zet de energie van "Ends" voort, maar hier sluipen violen naar de achtergrond. "Black Coffee" voelt als Joe Cocker die de ziel verkent, terwijl Carlos Santana's bijdrage aan "Babylon Feeling" je groeit na, hoewel "Put Your Lights On" niet helemaal slaagt. Helaas valt "Deadly Assassins" plat, te veel lijkt het op Cypress Hill. Echter brengt Rahzel's Human Beat Box in "Children's Story" de swing en ziel terug die Everlast uitblinkt in. De langzame, mooie nummers "Love for Real" en "One and the Same" volgen, terwijl het diepstemmige "We're All Gonna Die" een klap geeft. "Mercy on My Soul" levert een Western-Soul sfeer, en "One, Two" is een droog maar zielvol HipHop stuk. Het klassiek onderstreept "Graves to Dig" is nog een hoogtepunt. Als alleen alle zielmuziek zo boeiend kon zijn.
Automatisch vertaald,We zien momenteel geen actuele prijs, maar de voorraad verandert dagelijks. Check direct bij Amazon of er aanbod is, of laat ons je een seintje geven zodra hij er is.